Kriolezja

Kriolezja

to zabieg stosowany w leczeniu bólu przewlekłego i niektórych dolegliwości pochodzących z określonych nerwów. Podczas procedury lekarz wprowadza cienką sondę w okolice nerwu odpowiedzialnego za przekazywanie bólu, a następnie kontrolowanie go schładza. Takie działanie czasowo osłabia przewodzenie impulsów bólowych, dzięki czemu dolegliwości mogą się wyraźnie zmniejszyć. 

Zabieg najczęściej rozważa się wtedy, gdy ból utrzymuje się mimo leczenia zachowawczego albo gdy wiadomo już, z którego obszaru i z jakiego nerwu pochodzą dolegliwości. Kriolezja może być wykorzystywana przy wybranych bólach kręgosłupa, bólach pooperacyjnych, bólach pourazowych, neuralgiach oraz innych przewlekłych zespołach bólowych, jeśli kwalifikacja do takiego leczenia jest odpowiednia. 

Dużą zaletą tej metody jest to, że jest

małoinwazyjna

i zwykle nie wymaga dużej operacji. Zabieg wykonuje się precyzyjnie, często pod kontrolą obrazowania, tak aby działać tylko tam, gdzie rzeczywiście znajduje się źródło bólu. U części pacjentów poprawa pojawia się dość szybko, ale trzeba pamiętać, że efekt nie zawsze jest trwały na stałe — nerw z czasem może odzyskiwać swoją funkcję, dlatego działanie zabiegu bywa czasowe. 

Kriolezja nie zawsze usuwa przyczynę problemu. Najczęściej pomaga zmniejszyć ból i poprawić komfort życia, ale bardzo często jest elementem większego planu leczenia, który może obejmować rehabilitację, ćwiczenia, leczenie przeciwzapalne albo dalsze procedury przeciwbólowe. Najlepsze efekty zwykle daje wtedy, gdy jest dobrze dopasowana do konkretnego źródła dolegliwości.

Podczas kriolezji końcówka sondy schładza się do około –78°C i czasowo przerywa przewodnictwo impulsów bólowych w gałązkach grzbietowych nerwów. Pozwala to zwiększyć ruchomość kręgosłupa oraz stworzyć lepsze warunki do rehabilitacji i kinezyterapii. W odróżnieniu od termolezji uszkodzenie nerwu jest odwracalne — unerwienie z czasem może się odbudować.