Zerwanie ścięgna
Pełne rozerwanie ścięgna — typowo Achilles, czworogłowy, rzepki, stożek rotatorów. Wymaga pilnej oceny i często operacji.
Objawy
O dolegliwości
Zerwanie ścięgna (tendon rupture) to pełnotwarte rozerwanie struktury ścięgnistej. Najczęstsze: Achilles (typowe u sportowców 30–50 lat), ścięgno mięśnia czworogłowego (>50 r.ż., po niewielkim urazie), ścięgno rzepki (młodsi sportowcy), ścięgno stożka rotatorów. Mechanizm: ekscentryczne obciążenie lub bezpośredni uraz.
W Atlanta Clinic ocena: testy kliniczne (Thompson dla Achilles, lift-off dla podłopatkowego), USG (gold standard dla powierzchownych ścięgien), MR (głębokie ścięgna lub wątpliwe USG).
Leczenie: operacja (naprawa szwami) — najlepiej w ciągu 2 tyg. od urazu. Po 2 tyg. ścięgno cofa się i naprawa staje się trudniejsza (czasem konieczność wzmocnienia allograftem). U starszych mniej aktywnych — czasem leczenie zachowawcze (orteza). Po naprawie — orteza, fizjoterapia, powrót do sportu po 6–9 mies.
Zalecane zabiegi
Plastyka ścięgien
Plastyka ściegien to zabieg chirurgiczny mający na celu rekonstrukcję lub naprawę uszkodzonych ściegien, najczęściej w okolicach ręki, nadgarstka, kościanę czy ramienia. Stosowana po urazach, przerwaniu ściegna lub jego wytworzeniu na skutek chorob reumatycznych, przywraca pełną sprawność ręki.
Najczęstsze pytania
Najlepiej w ciągu 2 tyg. od urazu.
6–9 mies. po naprawie.
Większość u młodszych aktywnych. U starszych mniej aktywnych — czasem zachowawczo.
