Uszkodzenie ścięgna rzepki
Zerwanie ścięgna rzepki (poniżej rzepki) — typowo u młodszych sportowców. Wymaga pilnej operacji.
Objawy
O dolegliwości
Uszkodzenie ścięgna rzepki (patellar tendon rupture) to pełnotwarte rozerwanie poniżej rzepki — przeciwieństwo zerwania ścięgna czworogłowego (powyżej). Najczęściej u młodszych mężczyzn 30–40 lat (sportowcy), po nagłym ekscentrycznym obciążeniu (skoki). Czynniki ryzyka: chroniczna tendinopatia rzepki, sterydy, fluorochinolony.
W Atlanta Clinic ocena: niemożność aktywnego wyprostu kolana, palpacja wyczuwa dołek poniżej rzepki, RTG pokazuje uniesioną pozycję rzepki (patella alta), USG potwierdza zerwanie. MR przy wątpliwościach.
Leczenie: pilna operacja (naprawa transosseous lub z kotwicami) — najlepiej w ciągu 2 tyg. od urazu. Po operacji — orteza wyprostna 4–6 tyg., stopniowe wprowadzanie zgięcia, fizjoterapia. Pełen powrót do sportu po 6–12 mies.
Zalecane zabiegi
Plastyka ścięgien
Plastyka ściegien to zabieg chirurgiczny mający na celu rekonstrukcję lub naprawę uszkodzonych ściegien, najczęściej w okolicach ręki, nadgarstka, kościanę czy ramienia. Stosowana po urazach, przerwaniu ściegna lub jego wytworzeniu na skutek chorob reumatycznych, przywraca pełną sprawność ręki.
Najczęstsze pytania
Najlepiej w ciągu 2 tyg. Później rekonstrukcja może wymagać wzmocnienia (allografty, augmentacja).
Pełen powrót do sportu 6–12 mies. Wymaga konsekwentnej rehabilitacji.
Chroniczna tendinopatia, fluorochinolony, sterydy. Stąd ostrożność z iniekcjami sterydów w ścięgno rzepki.
