Uraz stawu skokowego
Skręcenie skokowego — najczęstszy uraz w sporcie. Wymaga rehabilitacji propriocepcyjnej dla zapobiegania nawrotom.
Objawy
O dolegliwości
Uraz stawu skokowego to najczęstszy uraz w sporcie i codziennym życiu. Najczęściej skręcenie boczne (uszkodzenie ATFL — Anterior Talofibular Ligament, czasem CFL i PTFL). Klasyfikacja I (naciągnięcie), II (częściowe rozerwanie), III (pełne rozerwanie). Bez prawidłowej rehabilitacji ryzyko nawrotu wysokie (>50%).
W Atlanta Clinic ocena: testy stabilności (anterior drawer, talar tilt), USG więzadeł (ocena strukturalna), RTG (przy podejrzeniu złamania — kryteria Ottawa), MR przy podejrzeniu uszkodzeń chrząstki lub więzadła PTFL.
Leczenie: PRICE w fazie ostrej (48–72h), funkcjonalna orteza zamiast gipsu (lepsze efekty), fizjoterapia propriocepcyjna (kluczowa — BAPS, dyski sensoryczne), wzmacnianie mięśni strzałkowych, modyfikacja treningu. Operacja (rekonstrukcja Brostrom) — w III stopniu z udokumentowaną niestabilnością po niepowodzeniu zachowawczego.
Zalecane zabiegi
Artroskopia
Artroskopia to małoinwazyjny zabieg operacyjny pozwalający ocenić i leczyć uszkodzenia wewnątrz stawu przez niewielkie nacięcia. Stosuje się ją najczęściej w diagnostyce i leczeniu problemów kolana, barku, stawu skokowego, biodra, łokcia i nadgarstka.
Najczęstsze pytania
Reguły kliniczne wskazujące na potrzebę RTG po urazie skokowego — bolesność na konkretnych miejscach kości lub niemożność obciążania.
I stopień — 2–4 tyg., II — 4–8 tyg., III (po rekonstrukcji) — 4–6 mies.
Tak — szczególnie w sportach pivotowych. Nie eliminują problemu, ale znacząco redukują ryzyko.
