Niestabilność stawu
Patologiczna ruchomość stawu — typowo po urazie więzadłowym. Daje uczucie „uciekania" i predysponuje do kolejnych urazów.
Objawy
O dolegliwości
Niestabilność stawu to nadmierna ruchomość wynikająca z uszkodzenia więzadeł, torebki stawowej lub struktur pomocniczych (łąkotki, panewka). Najczęściej dotyczy stawu skokowego (po skręceniach), kolanowego (uszkodzenie ACL, PCL), barkowego (po zwichnięciu), nadgarstka. Daje uczucie „uciekania" i zwiększa ryzyko kolejnych urazów oraz wczesnego zwyrodnienia.
W Atlanta Clinic ocena obejmuje testy stabilności klinicznej (zakresy patologicznego ruchu), USG (ocena więzadeł), MR (gdy badania kliniczne nie wystarczą), ocenę propriocepcji i siły mięśniowej. Klasyfikujemy stopień (I łagodna — naciągnięcie, II średnia — częściowe rozerwanie, III pełna — całkowite rozerwanie).
Leczenie zachowawcze: rehabilitacja propriocepcyjna i wzmacniająca, ortezy stabilizujące do sportu, modyfikacja aktywności. Operacja (rekonstrukcja więzadła z wykorzystaniem przeszczepu autogenicznego lub allogenicznego) — w III stopniu uszkodzenia, gdy zachowawczo brak poprawy lub niestabilność znacząca.
Zalecane zabiegi
Artroskopia
Artroskopia to małoinwazyjny zabieg operacyjny pozwalający ocenić i leczyć uszkodzenia wewnątrz stawu przez niewielkie nacięcia. Stosuje się ją najczęściej w diagnostyce i leczeniu problemów kolana, barku, stawu skokowego, biodra, łokcia i nadgarstka.
Diagnostyka i leczenie schorzeń narządu ruchu
Konsultacja ortopedyczna w kierunku schorzeń narządu ruchu obejmuje ocenę bólu, ograniczenia ruchomości, urazów i przeciążeń dotyczących kości, stawów, mięśni oraz więzadeł. Celem wizyty jest ustalenie przyczyny dolegliwości i dobranie odpowiedniego leczenia zachowawczego lub operacyjnego.
Kinesiotaping
Kinesiotaping to metoda stosowania elastycznych taśm na skórę w celu stabilizacji mięśni i stawów, redukcji bólu i obrzeku oraz wspomagania regeneracji tkanek. Taśmy nie ograniczają pełnego zakresu ruchu i można je nosić przez kilka dni. Stosowane szeroko w rehabilitacji sportowej, ortopedycznej i neurologicznej.
Operacje w obrębie stawu skokowego i stopy
Operacje w obrębie stawu skokowego i stopy obejmują leczenie chirurgiczne urazów, niestabilności, zmian zwyrodnieniowych i deformacji w tym rejonie. Obejmują m.in. rekonstrukcję więzadeł, artroskopię stawu skokowego czy korekcję deformacji palucha.
Najczęstsze pytania
Nie. Częściowe uszkodzenia (I-II stopień) leczymy zachowawczo. Pełne rozerwanie (III) u aktywnych osób — często wymaga rekonstrukcji.
Czasowo — tak. W długim okresie nie kompensują strukturalnej niestabilności. Decyzja o operacji zależy od poziomu aktywności i powtarzających się epizodów.
Zależy od stawu i typu rekonstrukcji. ACL — 6–9 mies., więzadła stawu skokowego — 3–4 mies., więzadła barku — 4–6 mies.
