Hiperglikemia po chorobie trzustki
Cukrzyca typu 3c — zaburzenia glikemii po zapaleniu, urazie lub resekcji trzustki. Wymaga odrębnego podejścia terapeutycznego.
Objawy
O dolegliwości
Hiperglikemia po chorobie trzustki (cukrzyca typu 3c, pankreatogenna) powstaje wskutek uszkodzenia części endokrynnej trzustki — po przewlekłym zapaleniu, urazie, resekcji częściowej lub całkowitej, w przebiegu mukowiscydozy lub raka trzustki. Różni się od typu 1 i 2 mechanizmem oraz przebiegiem.
W Atlanta Clinic diagnostyka obejmuje pełny profil glikemiczny (HbA1c, OGTT), ocenę funkcji zewnątrzwydzielniczej trzustki (elastaza-1 w kale), markery autoimmunologiczne, peptyd C oraz obrazowanie (USG, MR/MRCP). Często współistnieje niedobór enzymów trzustkowych i niedobory witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.
Leczenie jest złożone: insulinoterapia (wcześnie, ze względu na ograniczone rezerwy peptydu C), suplementacja enzymów trzustkowych, witamin A, D, E, K oraz leczenie choroby podstawowej. Wymaga ścisłej współpracy diabetologa i gastroenterologa.
Zalecane zabiegi
Diagnostyka i leczenie cukrzycy typu 3
Diagnostyka i leczenie cukrzycy typu 3 dotyczy specyficznych postaci cukrzycy wtórnej — m.in. związanych z chorobami trzustki, endokrynopatiami, działaniem leków lub rzadkimi defektami genetycznymi. Postępowanie obejmuje identyfikację przyczyny, odpowiednie leczenie choroby podstawowej i wyrównanie glikemii. Indywidualne podejście terapeutyczne jest tu szczególnie ważne ze względu na różnorodność etiologii.
Najczęstsze pytania
Mechanizmem — to uszkodzenie strukturalne trzustki, nie insulinooporność. Często współistnieje niewydolność zewnątrzwydzielnicza i większa skłonność do hipoglikemii.
Często tak — szczególnie po rozległej resekcji trzustki. W łagodniejszych przypadkach początkowo wystarczają leki doustne.
Bez nich tłuszcze i białka nie są właściwie trawione — pojawiają się biegunki tłuszczowe, niedożywienie i niedobory witamin.
