Choroba Sprengla
Wrodzone wysokie ustawienie łopatki — rzadka wada rozwojowa. Wymaga oceny ortopedycznej i czasem chirurgicznej korekty.
Objawy
O dolegliwości
Choroba Sprengla to wrodzona wada rozwojowa polegająca na zbyt wysokim ustawieniu łopatki — nie zstępuje ona prawidłowo do położenia anatomicznego w okresie płodowym. Często towarzyszy jej zrost łopatki z kręgosłupem (kość omovertebralna), wady kręgosłupa szyjnego (zespół Klippela-Feila) oraz inne anomalie wrodzone.
W Atlanta Clinic ocena obejmuje badanie kliniczne, RTG łopatki i kręgosłupa szyjnego, w razie potrzeby TK 3D. Klasyfikacja Cavendisha (stopień I–IV) określa stopień zaawansowania i pomaga zaplanować leczenie.
Leczenie zależy od stopnia: w łagodnych — fizjoterapia, w cięższych (III–IV) — chirurgiczne sprowadzenie łopatki (operacja Greena, Woodwarda) wykonywane optymalnie u dzieci 3–8 lat. Wczesna diagnostyka rzutuje na efekt funkcjonalny i estetyczny.
Zalecane zabiegi
Leczenie choroby Sprengla
Leczenie choroby Sprengla to kompleksowe postępowanie ortopedyczne dotyczące wrodzonej wady ustawienia łopatki. W zależności od stopnia zaawansowania stosuje się fizjoterapię, gorsetowanie lub interwencję chirurgiczną korygującą położenie łopatki.
Najczęstsze pytania
Tak — wada widoczna od urodzenia. Im wcześniejsza konsultacja, tym lepsze rokowanie.
W łagodnych przypadkach — nie. W stopniu III–IV (Cavendish) operację rozważamy u dzieci 3–8 lat.
Sprowadzenie łopatki w dół przez odłączenie i ponowne przyszycie mięśni do kręgosłupa. Skuteczna u dzieci, dorosłych operuje się rzadziej (ryzyko porażenia splotu).
